Muska'yı bu hafta sonu okudum.. Bana yazarın anlattıkları hiç yabancı gelmedi.. Sanki bizim mahalle.. Bizim insanlarımız.. Bizim duygularımız.. O kadar bizden geldi ki.. Büyükannem bir iş yapılmadan önce mutlaka iki rekat namaz kılar ve hayır mı olacak şer mi diye istihare uykusuna yatardı.. Aynı bayan Unakıtan gibi.. Sahi.. Ben bile yaparım bazen.. Alışkanlık işte:)

Kurşun dökmek evimizin gündelik işlerindendi.. Başın mı ağırıyor.. Gir örtünün altına.. Büyükannem döker cooozz diye kurşunları soğuk suya.. inançla dua okurdu.. ve biz de inanıyoruz geçeceğine ve geçerdi.. gece iyi saatte olsunlar dolaşırdı ağaçaltlarında ve dere kenarlarında, ya destur deyip geçecektik yada üç kulluvallah bir elham okuyacaktık.. böyle büyütüldük.. Muska'daki Sarp bana hiç yabancı gelmedi. Çok beğendim kitabı şimdi ikinci kitabıyla devam edeceğim..