peyami-safa makas

Kitapların içinde gizlenmiş filmleri, sinemaları, aktör ve aktristleri bulmak üzere çıktığımız Sinebiyat arayışımız devam ediyor. Bu kez Peyami Safa’nın Yalnızlık adlı romanının sayfalarını karıştırıyoruz.

Karşı karşıya oturup yalnız kaldığımız zaman, göz göze gelmekten çekindiğini de hissettim. Halinde anlamadığım bir huzursuzluk vardı. Sinemaya gittiğini ve filmi beğenmediğini söyledi. Mevzuu anlattı. Canının sıkıntısından, rüyasından, beni aradığından hiç bahsetmedi. Benim böyle umulmadık bir zamanda kendisini ziyaretimin sebebini de merak ettiği halde,sebebini sormuyordu.
Sayfa 292

peyami-safa-yalniziz

Yalnızız / Peyami Safa / Ötüken

Gözleri daldı ve bir kaşı yukarı kalktı:
Sinirliyim, dedi, canım sıkılıyor çok, sen söylerdin ya eskiden. Canımı sıkacak bir şey olmadığı için canım sıkılıyor. Ben hadisesiz yaşayamam, bilirsin. Demin sinemada onu düşündüm. Filmi de zaten beğenmedim bunun için. Onu düşündüm. Kendimi, filmdeki kadının yerine koydum. Hiçbir heyecan duymadım. Mesele mi bunlar? Zaten bana bu filmler, tiyatrolar filan çok sun’i görünür. Bilirsin Sevmem. Aldanmam da onun için En fena şey bu değil mi? İnsan romantik olmalı biraz. Bunun için ben kimseyi sevemedim. Tuhaf bir şey oluyor. Ya erkek beni seviyor, üstüme düşüyor, o zaman ben onu sevemiyorum. Ehemmiyeti kalmıyor onun. Yahut bana alaka gösteriyor, o zaman da gururum onu itiyor. Uzaklaşıyorum ondan. İkisinin de ortası olmuyor. Anlayamıyorum kendimi.
Sayfa 293

Bu yazılar da ilginizi çekebilir