“Çok sıcak! Çok sıcak! Çok sıcak! Leğene gir!” nakaratlı şarkım, yazın hit parçalarından biri olmuş, listeleri zorlarken,  bu hafta hafiften alma taraftarıyım. Lâkin, Detroit Metal City, biraz “ağır” metal işçiliği.

 Tuğba Keleş

İsveç pop müziği hayranı ve o tarz müzikler yapmak üzere köyünden kalkıp Tokyo’ya konservatuar okumaya gelen Sôichi Negishi’nin hayatı istediği yönde gitmez. “No Music No Dream” sözünü kendine şiar edinmiş Negishi, mezun olduktan sonra kendini pop müziğin değil ama death metal’in kollarında bulur. Hayatını idame ettirebilmek için Detroit Metal City adında bir death metal grubunun vokalist ve gitaristliğini üstlenmiş, üstelik yüzlerce genci peşinden sürükleyecek acayip bir karizmaya da sahip olmuştur. “Tatlı Aşkım” minvalindeki şarkısıyla tanınmak isterken, cehennemden gelen bir iblisi canladırdığı death metal grubunda giderek artan ünü, Negishi’nin başına bir sürü iş açar. Alter egosu Johannes Krauser II olan Negishi, garip kıyafet-makyajı ve normal kabul edilemeyecek fikirleriyle bir garip adem olarak, ekmek parası kazanmanın peşinde adeta sürüklenmektedir. Bir yanda gizli aşkı, metal müzikten nefret eden Yuri-chan, öte yanda hayatını üzerine kurduğu metal müzik, Negishi oğlanın başına çok dert açacak gibi görünmektedir.

Grup, isminin baş harflerini icra ederken

Detroit Metal City, 2005-2010 yılları arasında yayımlanmış bir manga esasen. Mangaka Kiminori Wakasugi’nin komedi olarak, erkek (seinen) okuyucuya yönelik olarak yarattığı eserlerden biri. 2008 yılında 12 bölümlük anime formatında yayınlanan DMC’nin aynı yıl bir de uzun metrajlı filmi çekilmiş. Mangayı okumadığımdan yazının içeriği anime ve uzun metraj üzerine, belirtmeden geçmeyeyim.

 

Bu anime beni ergenlik dönemlerime geri götürdü desem yalan olmaz. Hâlâ aynı tartışmalar devam ediyor mudur bilmiyorum ama metalcilerin ve popçuların birbirlerine düşman olduğu dönemin 90’lar dilimine denk gelmiş biri olarak, animede üzerinde hiç durulmamış olan, bir popçunun metalciye nasıl dönüşmüş olduğunu anlamak mümkün değil. O zamanlar da saçma bulduğum dönek ya da özenti tartışması için anime biçilmiş kaftanken, sanıyorum tartışma, popçu-metalci düzleminden başka yerlere gitmiş olduğundan saçmalıyor da olabilirim, sıcaklara verin. Zaten death metale Cannibal Corpse ve Malevolence ağırlıklı olmak üzere yeni yeni ısınırken, elimi eteğimi ortamdan çekmemle, benim için yeni bir dünyanın kapıları açıldığından, death metale de çok yakın olduğumu söyleyemem. Vik vik sesimle brutal vokal yapamamanın verdiği ıstırap ve death metal albüm kapaklarının kıskançlık uyandıran artistik özellikleri, elimi eteğimi çekmemdeki en büyük etkendir, yanlış anlaşılmasın. Ama bunun konumuzla pek bir ilgisi yok. Fırsatını yakalamışken nostalji yapayım dedim…

Detroit Metal City, adını Kiss’in Detroit Rock City adlı şarkısından alır. Zaten konunun özünde death metal grubunun makyajı itibariyle büyük bir Kiss etkisi bulunmaktadır. Üstüne üstlük, animenin finalinde büyük metal müzik üstadı Jack ill Dark olarak lanse edilen karakter, filmde Kiss’in basçısı Gene Simmons tarafından canlandırılmaktadır. Detroit Metal City tarafından filmde seslendirilen şarkıların asıl sesi Kanmuri adındaki müzisyendir.

Kenichi Matsuyama ve rolü Krauser

Animenin eğlence katsayısı oldukça yüksek, edepsizliği de bir o kadar. Bir death metal şarkısında “çiçekler, böcükler çok güzel” minvalinde bir söz duymak olası olmadığından, kullanılan dilin de “kaba” olması kaçınılmaz elbette. Negishi’nin birbirinden çok farklı iki karakteri canlandırırkenki geçişleri ise oldukça hoş. Grubun sigarasını kendi dilinde söndürecek kadar psikopat menajeri, menajerin yalakası grubun basçısı, obsesif kompülsif davulcu ve özellikle Detroit Metal City’nin sadık seyirci profiliyle anime tam bir kahkaha bombardımanı. Uzun metraj filme gelirsek, sansürlenebileceği vesilesiyle, animenin başta sado-mazo öğeleri olmak üzere, kaba dilini kullanmayan film, büyük bir hüsran. Üstelik 13 dakikalık bölümlerden oluşan 12 bölümlük animenin, ders veren bir fikri olmadığını düşünmüş olsalar gerek ki, tipik bir Japon gençlik filmi formatında çektikleri film, death metal ile bağdaşmayacak daha serbest bir senaryoda ilerlemiş. Zaten anime-mangadan uyarlanmış hiçbir uzun metraj (Live-Action) filmi kimseye önermem arkadaş.

“Pısırık durma! Pısırık durma! Pısırık durma! Leğene atla” formatında devam eden yaz güzellemesi şarkımla huzurlarınızdan ayrılıyorum dostlar…


 

Detoroito Metaru Shiti / Detroit Metal City

Manga

Mangaka: Kimimori Wakasugi

2005-2010, 10 Cilt

Anime

Yönetmen: Hiroshi Nagahama

2008, 12 Bölüm

Film

Yönetmen: Toshio Lee

Senaryo: Mika Ômori

Oyuncular: Kenichi Matsuyama, Rosa Kato, Rumi Hiiragi, Yasuko Matsuyuki, Gene Simmons.

Yapım: 2008, Japonya, 104 dk.

 

 

1 YORUM

CEVAPLA