20. yüzyılın en büyük sinema oyuncularından biri… Mesleğine saygıda kusur etmeyen bir profesyonel. Adını skandallara karıştırmayacak kadar düzgün yaşayan bir şöhret… Başarılı bir iş adamı, güvenilir bir dost, aile adamı… Akademinkinin yerini tutar mı bilemeyiz ama, bizim gönlümüzün Oscar’ı her daim Robert De Niro’nun…

(daha fazla…)

8 yaşından beri babasıyla Amerika’da yaşayan Aziz 17 yaşında liseyi bitirdiğinde babasından bir mektup alır. Babası, ona karşı tüm kanuni sorumluluklarının bittiğini ve artık bir an önce evi terk etmesi gerektiğini yazmaktadır. Peki hayatında kitaplara, klasik müziğe büyük bir yer ayırmış, yüksek mühendislikle iştigal eden aydın bir adamın böyle katı bir karar verebilmesinin ardında ne yatıyordu.

(daha fazla…)

Tarihi okumak hem keyiflidir hem de öğretici. Ama yazılı tarih kimi zaman yazanından ya da yazdıranından ötürü yanıltıcı da olabilir. O yüzden en doğrusu değişik kaynaklardan okumaktır tarihi. Ve ardından kendi akıl fikrimizi süzgeç gibi kullanmak. Levon Panos Dabağyan’ın kitapları değişik kaynakların başında geliyor.

(daha fazla…)

Nejat İşler’in uzaktan bana verdiği izlenim şuydu. Röportaj yapmak bu adamı fazla enterase etmez, televizyona konuk çıkmak umurunda olmaz. İşini yapıp, işi bitince de çekip gitmek, hayatını kendi bildiği gibi yaşamak ister. Çok üstüne giderseniz patlar. Sizi sevmezse söyler. Severse belli eder. Tanıştıktan sonra bu tahmini izlenimlerimin çok da yanlış olmadığı anladım. Röportajlar konusunda ne düşündüğünü sorarak başladım işe.

(daha fazla…)

Atıf Yılmaz’ın sayısı yüzü aşan filmleri içinden en öne çıkanlar doğrudan “kadın hikayeleri” anlattığı filmlerdir. Ustalık dönemindeki filmlerinin pek çoğunda hikayelerinin merkezinde kadın ve onun geleneksel Türk toplumunda verdiği birey olma mücadelesi vardır. Bu filmlerden bazıları Kanal D’den çıkan Atıf Yılmaz serisinde de mevcut.

(daha fazla…)

“Kan” ve “dehşet” kelimelerinin her dilde farklı karşılıkları var. O dilleri bilmedikten sonra size bir şey ifade etmeyen bir sürü kelime… Oysa sinemaseverler, hangi dil konuşuluyor olursa olsun dünyanın her köşesinde “kan” ve “dehşet” anlamına gelen iki özel kelimenin varlığından haberdar: Dario Argento.

(daha fazla…)

(26 Mart 1911 – 25 Şubat 1983)

Geçtiğimiz yüzyılın en büyük oyun yazarlarından olan Tennessee Williams, 26 Mart ‘ta yüz yaşına basıyor. 1911-1983 yılları arasında yaşayan ve 50’lere doğru Hollywood’un en değerli senaristleri arasına katılan Williams, en çok Arzu Tramvayı (A Streetcar Named Desire, 1951), Taş Bebek (Baby Doll, 1956), Kızgın Damdaki Kedi (Cat on a Hot Tin Roof, 1958) gibi filmlerle tanınıyordu.

(daha fazla…)

(26 Temmuz 1928 - 7 Mart 1999)

Sinema tarihinin en önemli yönetmenlerinden Stanley Kubrick‘i 12 yıl önce, 7 Mart 1999′da kaybettik. Entellektüel derinliği geniş kitlelerin beğenisiyle buluşturan, her filmi ile tartışmalar yaratan, stüdyo sistemi içinde bağımsızlığını sonuna kadar koruyan böylesi bir yönetmeni anmak adına 10 maddelik bir portreyi beğenize sunuyoruz.

(daha fazla…)

İtalya’nın yetiştirmiş olduğu ve tüm zamanların en sevilen İtalyan sanatçılarının başında gelen Adriano Celentano 73 yaşına girdi. Adriano Celentano Collection onu yakından tanımak için iyi bir fırsat.

(daha fazla…)

Yakın zamanda seyrettiğim 2010 tarihli Carlos, Venezuellalı devrimci/terörist Ilich Ramírez Sánchez‘in, nam-ı diğer Çakal Carlos’un hayatını konu alıyordu. Oliver Assayas‘ın yönettiği filmi izlerken en az Çakal Carlos kadar iyi bildiğim bir karakter daha çıktı karşıma: Jacques Verges. Ardından aklıma Fransız yönetmen Barbet Schroeder’in bol ödüllü belgeseli Terörün Avukatı (The Terror’s Advocate) vesilesiyle yazdığım bu yazı geldi.  Şeytanın Avukatı olarak da bilinen ve Çakal Carlos’tan Mloseviç‘e, Nazi savaş suçlusu Klaus Barbie’ye tarih sayfalarına kötü şöhretleriyle geçmiş simaları mahkemede savunmasıyla hatırlanan  Jacques Verges…

(daha fazla…)