Benim TV hepten kertoya bağladı. Butondan startı verdiğim an, ancak 1-2 dakikalık bir pırpır introsuyla girebiliyor programa. An itibariyle seyretmekte olduğum Dream televiziyasının logosu pek seçilmiyor misal. “VH1 abi o!” dese biri inanmak işten. TV de ben de yoırgun ve yaşlıyız baştan. Yok yok, artık renkli bir TV almanın vakti geldi. Tüplüler iyice ucuzladı diyorlar. Dur bakalım, Allah sıhhat ve biraz da bütçe nasip eylesin, o da olur inşallah.

(daha fazla…)

The Last Shadow Puppets, Alex Turner (Arctic Monkeys) ile Miles Kane’in (The Rascals) 2007 yılında başlattığı bir yan-proje çalışması. Bu ikilinin yanında besteci/yapımcı (ve albümün davulcusu) James Ford (Simian Mobile Disco) da yer almış. Daha önce Arctic Monkeys’in ikinci albümünde 505 sarkısında beraber çalışan ikili bir konser sonrası biraraya gelip ortak bir albüm fikrini tartışırken daha sonra albümün “kendi grup fanlarından çok annelerinin beğeneceği” tarz şarkılardan meydana geldiğini fark etmişler.

(daha fazla…)

İsrail ve Filistin arasındaki düşmanlığa ve çatışmalara inat bir albüm Lamentation Walloo. Çünkü biri İsrailli, diğeri Filistinli olan bir ikilinin elinden çıkma.

(daha fazla…)

Bu, tarihin en uzun öpüşmesi değil de nedir, sayın ninja… Tüm zamanların en başarılı hard-rock gruplarından olan Kiss, kuruluşunun üstünden 36, son stüdyo albümününün üstünden 11 yıl geçmişken 19. albümüyle karşımızda…

(daha fazla…)

Son bir haftadır Londra’lı üçlü Klaxons’un 2007 başında çıkardığı ilk ve tek albümü Myths Of The Near Future’u dinliyorum. Bundan üç yıl önce ilk dinlediğimde beni “uzun süredir aradığım ve bir türlü tam istediğim gibisini bulamadığım müzik işte bu” diye düşündüren grup 2005 yılında kurulmuş. Bir röportajda yaptıkları müzik türünü şaka yollu new rave olarak tanımlayan ve özellikle albümü çok beğenen NME dergisi tarafından bu türün kurucusu olarak popülerleştirilen grup, bu etikete şiddetle karşı çıksa da özellikle beğenenleri tarafından bu şekilde sınıflandırılıyor.

(daha fazla…)

Kıraç’ın son albümü Yolcu çıktı. Albümü dinlerken kafama takılan sorular oldu. Ben de dedim ki kendi kendime: Ne duruyorum, sorayım bunları Kıraç’a. Sağolsun, yanıtsız koymadı beni Kıraç. Bahaneyle ben de onun sinema ve tiyatroyla ilgili planlarını öğrendim.

(daha fazla…)

Hollanda electro hareketinin yıldızı, “Legowelt” adıyla bilinen müzisyen Danny Wolfers‘ın Strange Life adını taşıyan çok ilginç bir plak şirketi var. Şirketten çıkan albümler dünyanın farklı ülkelerinde üreten ve az bilinen sanatçıların işi olarak tanıtılsa da, aslında bizzat Wolfers’ın imzasını taşıyor. Tabii bu durum başlarda böyleydi. Sonradan Strange Life’ın çizgisi belli olunca, konsept albümlere hayran olan değişik müzisyenler de bu şirket için albüm yapmaya başladılar.

(daha fazla…)

Bu haftanın albümü olarak (biraz geçen haftanın grubu ile aralarındaki farklılıkları da görebilmek/dinleyebilmek amacıyla) yine bir post-punk revival grubu olarak tanımlayabileceğimiz (ama Interpol‘den bence çok farklı olan) Bloc Party‘nin 2007 yılında piyasaya sürdüğü ikinci stüdyo albümü “A Weekend In The City“i seçtim.

(daha fazla…)

Gelecek 10’luda görece az bilinen ve veya daha genç muhteremleri ele alacağım. “Bu listede şu olmalıydı aabi, n’ptın sen?”tarzı sitem ve yeni 10’lu adaylarınızı bekliyorum…

(daha fazla…)

2010 yılının başında yayınladığım o ilk yazıyı hala hatırlıyorum. Çan sesleri gibiydi. Kimin için, ne için çaldığı çok belliydi o çanların. Daha önce kınından çekilmemiş ama bilenmiş bir müzik yazarının gelişini müjdelemek için çalıyordu. Burak İşyar için çalıyordu.
Landlord – 9 Şubat 2014

Geniş mp3 koleksiyonuma rağmen belki de son altı aydır kelimenin tam anlamıyla her gün en azından birini dinlediğim iki favori grubum Arctic Monkeys ve Editors‘a biraz ara verip arşivimi değerlendirmeye karar verdim. Bu sayede daha önce üstünkörü dinlemiş olduğum Interpol‘ü tekrar dinlemeye başladığım gün Landlord’un benden sık sık müzik konusunda bir şeyler yazmamı istediğini düşünüp bu köşeye başladım.

(daha fazla…)