(daha fazla…)

GİRİŞ

On sekiz aydır cehennemdeydiler. Beyaz bir cehennemdi bu ve klişeleşmiş cehennemin aksine, çok soğuktu. Bu soğuğu onlardan iyi, kimse bilemezdi. Ordunun gururu, Özel Dağ Harekat Birliği A. dağlarında terörist avındaydı. Yerdeki adam boyu kar, sıfırın çok altındaki soğuk, bıçak gibi keskin rüzgar, zifiri karanlık… Ölmek için berbat, yaşamak içinse daha berbat bir yerdi burası.

(daha fazla…)

Yalanlarım mutlu edecekse insanları
Ve bu insanların artık yoksa kaybedecekleri bir şeyi
Bırakın yalan söyleyeyim
Ve bırakın onlar da sarılsın bu yalanlara.

Yargılayıp cezalandırmaya kalkarsanız beni
Size derim ki
“Körsünüz”
Çünkü ben zaten çekmekteyim cezamı.

-Sahte Peygamber Claudius’un Savunması-

(daha fazla…)

7 Temmuz Çarşamba – Özgürlük Parkı

“Lisede numaram 499’du.”

Salih Keskin beyaz pamuklu elbise, beyaz çorap ve beyaz ayakkabılar giymiş kumral kıza bezgince baktı. On üç, ondört yaşında falan olmalıydı. Onlardan biriydi yine. Neyse ki, bugün 7 Temmuzdu. Yarın bütün bunlar mazide kalacaktı inşallah.

(daha fazla…)

Neşe Apartmanı’nın kapısının önünde duran iki karaltı bir kahve telvesindeki bedbelirti gibiydi. Bir röntgen filmindeki beyin uru izleri dense bile yeriydi.

(daha fazla…)

“Buyrun efendim kartınız, gidiş ve dönüşte 14’er dakika geçerlidir.”

Çikolata tenli, genç kadına gülümseyerek uzattığı zil etiketi büyüklüğündeki kartı aldım. Gri mika benzeri kompozit malzemeden yapılmıştı. Üzerinde Autonix firmasının adından başka bir şey görünmüyordu.

(daha fazla…)

Koridorun damarlarıma zerkettiği sıvı gerilimin kıvamını tasvir etmem imkânsız. Kurumuş kan rengi badanalı, dar ve alçak tavanlı yerde ayak seslerim tuhaf bir yankı yapmakta. Sanki hemen önümde ve arkamda aynı anda atılan iki çift adım daha var. Arkama bakmamak için kendimi güç tutuyorum. Bana verilen teknik tavsilerden en birincisine uymaktayım. Arkaya bakmak pişmanlıktır. Pişmanlara burada geçit yoktu. Korkuyorum, heyecan midemde vakum, ama asla pişman değilim. Adımlarımı seve seve atıyorum. Yapmağa kalkıştığım şeyi candan benimsemiş durumdayım.

(daha fazla…)

Bu defaki şok, bir noel ağacı gibi süslü püslü lambalı, dibi hediye paketleriyle yığılı yüklendi üzerime. Biraz önce şimdi arka arkaya duran beş adet Kızlı Marka sardalye kutusunun yerinde bir boşluk vardı. Agrippa boşluğu. Parmağımla o boş alana dokunmuştum. Hayal kırıklığı dokunuşuydu. Konserve sardalyesi hastası biri olarak en tercih ettiğim markayı elde edemediğim için biraz bozulmuştum. Bir ötedeki markete kadar yürümem gerekecekti.

(daha fazla…)

2 Nisan

Bugün küçük, kırmızı bir balık aldım. Dışarı çıkarken böyle bir şey yoktu aklımda, o şirin balıkçığı gördüğüm anda karar verdim. Karşı konulmaz bir istek uyanmıştı içimde. On birinci balığım oldu. Çok düşündüm ama ona layık bir isim bir türlü bulamadım.

(daha fazla…)

Doktor yaranın izi kalmayacak dedi. Acil estetik müdahale olmasa sol mememin hemen altında fındık büyüklüğünde bir burgucuk kalacakmış. Buna aldıran kim bu saatten sonra. Dev bir kader burgusu olan Siftah’tan paçayı yırtmış olmanın sevincini yaşamaktayım. Yoksa kıl payıyla hayati organlarıma dokunmayan kurşun işimi bitirir ve şimdi bedenim morg soğukluğunda toprağımın yarılmasını bekliyor olurdu.

(daha fazla…)