İşte bu bizim Hikaye-miz

Saf ve temiz öyküleriniz alınır, yayınlanır

Tanju, Bolu yakınlarında son gaz giderken lastik patlaması nedeniyle bir ağaca tosladığını ve arabasının hurdahaş olduğunu hatırladı. Normal bir hatırlama işlemi değildi. Uzaktan seyircilerle birlikte bakmaktaydı.

Her insanın beyni bilgisayarların IP numaraları gibi kendine has bir yapıya sahip. Unutmamatik bu ürünleri piyasaya sürerken ki, en büyük korkusu rakip firmaların beyinlerin bu yapısını taklit ederek ürünlerin stabilitesini yapıbozuma uğratmalarıydı. Bunun için çabalandı, ama başarısız oldular. Zihinsel özerk alan direndi. Rakip firmaların ve hekırların çabaları çok sınırlı zararlara imza atabildi.

Komiser Cemil, Alpaslan’ın Fedaisi Alpago, Babaların Babası Murat, Gırgır Ali, Vatandaş Rıza, Yıkılmayan Adam Çakır… Nerede hangisi olurum inanın kestiremiyorum. Bildiğim tek şey adaletin çiğnendiği yerde öfkeden kudurup ona dönüşmem.

Uzun kuleleri birkaç fersah öteden görülebilen kentin dev kapılarından içeri girerken başıma gelecekler hakkında hiçbir fikrim yoktu. Kötü talih bana geceyi uçsuz bucaksız çölün...

Sevgili Nedim Bakırcı, Yarın ne olacağını bilmek istersen bu adrese boş bir mail at. Mümkün olan hızla cevabınızı alacaksın. Şu an şansın pırıl pırıl parlıyor.

Beni bulanlar bana iki seçenek vermişti. 20 yıl boyunca ayda 30.000 $ maaşla Durugörü Ahalisi denen teşkilata katılacak, ya da ailem çok yakında biricik oğullarını aile mezarlığındaki boş yerlerden birine defnedecekti. Tabii o da cesedim bulunursa. Yetim sayesinde şaka yapmadıklarını çok iyi bilmekteydim. Bir buçuk yıldırn çalıştırdığım dükkânı yeğenim Carlo’ya devredip Durugörü Ahalisi’ne katıldım.

Virüs salgını yayılmaya başladığında 17 yaşındaydım ve liseyi yeni bitirmiştim. Juan le Pins denen şehirin Raymond Poincarė bulvarındaki iki katlı beş yatak odalı evimizde ikamet etmekteydim. Rahat bir hayatım ve bol cep harçlığım vardı. Babam otuz iki yıllık bir veterinerdi.

Servis sizi birazdan İstanbul’un o cehennemi trafiğine sokacak. Otobüste uyuyabilengillerdenseniz trafiğe duacı olacaksınız. İşe erken varmak gibi bir isteğiniz yok çünkü. Hatta mümkünse biraz geç olsun. Servisi trafiğe takılıp geç kaldı diye kimse sizi suçlayamaz. 15 dakika fazladan uyumaya da itirazınız olmaz.

2008'de yazılan, 2009'da revize edilen hayali ve tepkisel bir kısa film projesi.

“Yeni yaşım için yeni yolları adımlamaya hazırım,” dedim yaşlı bilgeye. Şaman bana gülümsedi ve gözlerimi kapatmamı, sadece düşünmemi ve sonra nehrin karşısına bakmamı söyledi. Kayıp Ruhlar Nehri, Düşler Orman’ıyla şamanların köyünü birbirinden ayırıyor ve gece gündüz demeden kendi dilinde şarkılar söylüyordu.

Xenozt III'ten indiğimde elimde olmadan titremiştim.  Geminin sıcacık ortamından, o ayaz havaya çıkmak  irkiltmişti beni. Neyse ki uyum-sağlayabilir üniformam sayesinde, birkaç saniye içinde normal...
Ad