!f’in İstanbul ayağı tamamlanmış ve Ankara ayağı başlamak üzereyken, festivalin iki filmiyle daha bu haftayı da tamamlıyorum.

(daha fazla…)

Geçen hafta bugün itibariyle başlayan !f İstanbul 2012’de seyrettiğim ilk film Sumagura: Omae no Mirai o Hakobe ile festivale hızlı bir başlangıç yapıyorum.

(daha fazla…)

11. !f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali yarın başlıyor. Festivallerin Uzakdoğu didikçisi olan Tuğba ise, naçizane listesini okuyucusuyla paylaşıyor.

(daha fazla…)

Bundan tam bir yıl önce *Sel Yayıncılık’tan Tokyo Sene Sıfır adında bir üçlemenin ilki olarak lanse edilen bir kitap yayımlandı. Aradan daha bir yıl geçmeden üçlemenin ikinci kitabı İşgal Altındaki Şehir de yayımlanınca, aslında gaijinlere (Burada Japonya hakkında Japonmuş gibi yazanlar kastedilmektedir) karşı ön yargılı olsam da kitaplara daha fazla kayıtsız kalamadım.

(daha fazla…)

Waffle sever misiniz? Ama içine şöyle Allah ne verdiyse koyup yemeyi? Sevip, yemeye fazla cesaret edemeyenlerden biri olarak, bu hafta tam da waffle’a benzettiğim bir filmle karşınızdayım.

(daha fazla…)

Bir Japon Filmleri Festivali’nden daha merhaba sevgili okur-izlekler. Son iki yıldır olduğu gibi bu yıl da daha önce seyretmediğim Japon filmleri hakkında ahkâm kesmek üzere yeniden karşınızda bulunuyorum. Öyleyse fazla uzatıp dağılmadan geçelim bu sene 26-29 Ocakta (yani bu haftasonu) 8.si düzenlenecek olan Japon Filmleri Festivali’nin programına.

(daha fazla…)

Bu hafta kısa kesip Aydın havası yapıyorum. Qian Ren Zhan (Beheaded 1000) adlı filmi, iç organlarını deşmek üzere ameliyat masasına yatırıyorum.

(daha fazla…)

Aksiyon sinemasının Japon emektarlarından Shinichi “Sonny” Chiba, kısa biyografisi ve anti-kahraman fenomenini yarattığı Street Fighter filmleriyle bu haftaki Perşembe dersimize konuk oluyor.

(daha fazla…)

Kimi filmler vardır, iyi başlayıp hüsranla sonlanır. İşte Scrap Heaven (Sukurapu Heiban) maalesef bu tür filmlerden biri. Yazının başında bu durumu dile getirmem ne kadar iyi oldu bilemiyorum ama okuyucu kaçırmamak adına onlarca takla atan sitelere inat, gerçeği de saklayacak değiliz. (Şu noktada paragrafı uzatmak için yazdığım aşikâr sanırım.)

(daha fazla…)

Nihayet 2011’in de sonuna geldik. Yılın son yazısını sevdiğim bir komedyene ayırıyorum. Daha önce bu sayfalara Dai Nipponjin (Big Man Japan) adlı filmini konuk ettiğim Hitoshi Matsumoto’nun son filmi Saya-zamurai (Scabbard Samurai) kısaca kılıcını bırakmış bir samurayın seppuku’ya (harakiri) zorlanmasının hikâyesi.

(daha fazla…)