Suç filmlerinin kendine has yönetmeni Johnnie To’nun 1993 tarihli süper kahraman filmi The Heroic Trio (Dung Fong Saam Hap, 1993), Hong Kong aksiyonlarının enerjisini sonuna kadar taşıyan özel bir film.

(daha fazla…)

Sevgili Ters Ninja okurları,

Sizler bu satırları okurken ben çok uzaklarda (TV karşısındaki kanepemde) olacağım. Sizlerle uzun zamandır birlikteyiz. Birlikte (gerçekten okuyan biri var mı yazdıklarımı?) oldukça güzel(!) filmler hakkında duygularımızı paylaştık. Kâh duygulandık hüngür faşırt ağladık, kâh kahkahalarla gülerek yeri göğü inlettik.

(daha fazla…)

“Taze soğan yememek – Kabul edilemez!

Kızlara sarkmak – Kabul edilemez!

Külodumu kafama giymek – Kabul edilemez!

Temizlenmeliyim – (otomatik cevap) Kabul edilemez!

Ah, demek öyle! Bir şeyler yanlış gidiyor, yetişkinler tuhaf…” diyerek tüm zamanların en çok “Yapma, etme, cıs, det, sakın! ünlemleriyle dolu şarkısını seslendiren Kureyon Shin-chan, okulların kapanmasıyla birlikte yaz tatilini fırsat bilerek Ters Ninja’ya konuk geldi.

(daha fazla…)

“İki Godfrey Ho filmi arasında düğün yapılmaz,” demiş büyüklerimiz. Ayrıca iki Godfrey Ho filmi hakkında da peşpeşe yazılmaz. Yazan ayrı, okuyan ayrı çarpılır. İşte ben de bir önceki Ho filmi üzerinden yeterince vakit geçmiş ve hasar kapasitesi azalmışken, fırsat bu fırsat deyip, bir diğerinden bahsedeyim istedim.

(daha fazla…)

x2 , x4 hızda film seyretmek, gerçek bir çöp film sevdalısının normal film seyretme rutinidir. Önemli olan, sanıldığının aksine, kötü filme katlanabilme katsayısı değil, söz konusu filmi bu tip formatlarda hunhar etmeden seyredebilme başarısıdır.

(daha fazla…)

Geçtiğimiz Kurban Bayramı’nda başlayıp henüz bitirdiğim muhteşem(!) bir filmle bu hafta yeniden beraberiz. Holy Shit, pardon Holy Flame of the Martial World (Wu Lin Sheng Huo Jin)’ü tarif etmek için kelimeler kifâyetsiz kalıyor. Ama yine de, siz sevgili okuyucuları böyle bir saçmalıktan uzak tutmak istemedim.

(daha fazla…)

“Garip” filmleriyle Japon piyasasına nam salmış Shintoho Stüdyoları’ndan çıkma 1960 yapımı Jigoku, Japon korku sinemasının ilk örneklerinden biri olarak bu hafta hepimize cehennem azabı yaşatmaya geliyor.

(daha fazla…)

Minoru Kawasaki, ağırlıklı olarak 2000’lerde çektiği absürd/ötesi filmlerle tanınıyor. Henüz beş yaşındayken Godzilla serisinden bir film ve Disney’in Yüz Bir Dalmaçyalı (One Hundred and One Dalmatians, 1961) filmlerini ardı ardına seyretmiş olmasının, çektiği tür üzerinde ağır bir etkisi olduğunu kendi de inkâr etmiyor.

(daha fazla…)

Kime niyet kime kısmet! Godzilla, tek bir kuyruk sallamasıyla Frankenstein’ı savurarak, öncülü King Kong’un karşısına çıkmayı King Kong vs. Godzilla adlı filmle başarıyor.

(daha fazla…)

Uzakdoğu korku sinemasının ateşi hızla sönerken ve neredeyse artık kabak tadı vermişken (belki söndü bile, haberim yok), elimde 2010 tarihli bir belgesel var. Skeletons In The Closet, yüzlerce aynı isme sahip sinema-TV filmi, belgesel, müzisyen, şarkı vb. arasından J-Horror yani Japon korku filmlerinin kökleri üzerinde eğilmesiyle ayrılıyor. Lâkin köklerin üzerine eğileyim derken pek belini doğrultmayı başardığı söylenemez. En azından benim belgesel anlayışımın biraz uzağında olduğunu söylemek gerek.

(daha fazla…)