Saygılar

öncülerindendir diye düşünürüm ve önemserim…

film zevkimizin kimi zaman denk düştüğü kimi zaman ters düştüğü durumlar olmuştur dogrusu… farketmez… mutlaka okurum… fikirlerine deger veririm…

okulumuz kütüphanesi için bazı yazarlardan imzalı kitap destegi istemis,herbirine mail atmistik. tek cevap verip

alaka yapan hıncal uluctur… unutamam…

‘Her şeyin bileni’ Hıncal Uluç ise 18 Haziran tarihli Fotomaç’ta Çek maçını değerlendirirken “Bizim yorumcular korkaklığı aşılıyor” tespitinde bulundu, risk almanın öneminden bahsetti ve yazısını Van Basten övgüleriyle süsledi. Bu arada da Hollandalı efsaneyi tanımlarken 1988’deki çıkışının altını çizdi. Aktarıyorum: “1988’deki turnuvada oradaydım. Takımda önceleri Van Basten yoktu, yedekti. Takımın santrforu ortalığı birbirine katan Bosman kararlarının Bosman’ıydı. Bosman sakatlanınca Van Basten’i takıma koymak zorunda kaldılar. Gencecik Van Basten harikalar yarattı” vs. Bu kaçıncı ‘Freud’yen sürçme’, saymakla bitmez. Scorsese’nin Oscar’lı Departed’ filmini yazarken, ilham kaynağı ‘Infernal Affairs’le Richard Gere’li ‘Internal Affairs’i karıştırıp, “Ne alaka” diyeceksin, Ang Lee’yi kadın yönetmen diye yazacaksın, en nihayetinde de Bosman

kararlarının mucidi Jean Marc Bosman’la, John Bosman’ı karıştıracaksın. Üstelik biri Belçikalı, diğeri Hollandalı. Aslında bütün bunlar insana özgü. Hafıza bu, karıştırır ama sen ikide birde ortaya çıkıp ‘Spor basını şöyle, sinema yazarları böyle’ diye atıp durursan, ‘Araştırmacı gazetecilik öldü’ diye bas bas bağırırsan, ben de ‘Biraz da sen araştır’ derim.

Gelelim The Happening'e (Mistik Olay). "Başrollerdeki tanınmamış oyuncular" eleştirisine Landlord'un verdiği cevabın üzerine bir şey yazmaya gerek yok. Bu oyuncuları tanımayıp da "filme gitmeyin, yazık olur" şeklinde bir yazı yazmak nasıl bir mantık işidir, onu da anlayabilmiş değilim. Ayrıca Hıncal Bey, filmin bağıra çağıra vermek istediği mesajı anlayamamış olabilir (bunun nasıl olduğunu düşünmek istemiyorum). Ancak filmde tek bir kare var ki her şeyi özetliyor adeta. İzleyenlerin bunu kaçırmış veya anlamamış olması imkansız (imkansız olmasa bile garip): Mark Wahlberg (filmdeki adıyla Elliot), karısı (Zooey Deschanel, filmdeki adıyla Alma) ve arkadaşının kızı, Örnek Ev'den (Model Home) kaçarken bir reklam tabelasının altından geçiyorlar. Reklam tabelası, tabii ki zararsız bir şekilde insanlar için yazılmış, ama böyle bir filmde kullanıldığında ikinci bir anlam ortaya çıkıyor. Reklam tabelasında yazan şu:

"YOU DESERVE THIS!"

Yani; "SİZ BUNU HAK EDİYORSUNUZ!"

Bunun üstüne başka bir şey yazmaya gerek görmüyorum. Çünkü biz bu tip filmleri anlayamıyorsak, başımıza gelen ve gelecek olan her şeyi hak ediyoruz demektir.

Ben senelerdir, gözüme takıldığı kadar, onun “bayıldığı” filmlerden uzak durma, yerin dibine soktuklarını da takip etmeye çalışıyorum. Bu bir gösterge değil ama daha faka basmadım :)