Gelecekte geçen Japon animelerinin ve Jeunet-Caro filmlerinin tadında bir bilimkurgu romanı. Üstelik ardından dört kitap daha sürüklüyor.

Devamını oku »

Epey oldu, bir amca düşmüştü bomba gibi gündeme. Gazetelere, televizyonlara çıkmıştı. Amcanın özelliği şuydu; acayip yalan söylüyordu. Palavranın bini bir para derler ya, öyle işte. Hatta amcanın yalanlarından hazırlanan bir Top Ten gazete sayfalarında yer bulmuştu. Kötü niyetli yalanlar değillerdi, palavra diyebileceğiniz, hani ‘yine yazıyor” diyip gülerek dinlediğimiz türden yalanlardı bunlar. (30 Kasım 2001)

Devamını oku »

Fatih Akın‘ın yönetmen ve senarist olarak damgasını vurduğu filmlerindeki, bizzat onun bakış açısıyla sokaklarına ve mekanlarına girmek suretiyle tanıyıp da sevdiğim Hamburg, Türk ve Almanlar başta olmak üzre farklı kültürlerin yoğrulduğu bir Alman kenti olarak, bu filmde de -aynen- arzı endam ediyor. Özellikle Akın’ın ‘Kısa ve Acısız’ filmiyle müşerref olduğumuz, gurbetçi vatandaşlarımızın çocuklarında görülen, ‘az paralı, bol sorunlu yaşantılarından -suça meylederek- kısa yoldan yırtıp çıkmak’ anlayışının başka bir tezahürünü, Chiko lakaplı İsa Çakıroğlu’nda ve en yakın arkadaşı Tibet’te de müşahede ediyoruz..

Devamını oku »

Swastika (Gamalı Haç), Naziler için yaratılışın simgesi ve Aryan ırkının mistik kaderinin işaretiydi. Bir ulus ülkenin her köşesine yayılan bu sembol tarafından adeta hipnotize edilmişti. Tarihte bilinen en eski sembol olan Swastika’nın sırrı neydi ve gücü nereden geliyordu?

Devamını oku »

Coen Kardeşler’in Orada Olmayan Adam’dan (The Man Who Wasn’t There, 2001) sonraki filmlerine bakınca, her filmi tek başına değerlendirmek gerektiğini, ama yönetmen(ler)in filmografisini de göz ardı etmemek gerektiğini bir kez daha hatırlıyoruz. Çünkü son filmleri Ciddi Bir Adam’ın ışığında bakınca İhtiyarlara Yer Yok (No Country for Old Man, 2007) ve Aramızda Casus Var (Burn After Reading, 2008) filmleri daha bir anlam kazanıyor. Çünkü bana göre, Ciddi Bir Adam sadece hikâyesi ve sinematografisiyle değil, söylemi ile de Coen Kardeşler’in temel eseri haline geldi.

Devamını oku »

Sıcaklardan kaçmak için sinema salonları ideal. Ama dikkat edin bazı salonlar içersini buzdolabından hallice soğutunca sizin de şoklanmış gıdalardan farkınız kalmıyor. Hele ki alışveriş merkezlerindeki sinemalara gidecekseniz kışlıklarınızı yedeğinize alın deriz. En azından görevlilere “şu klimayı biraz kısar mısınız?” diyecek medeni cesareti kendinizde bulun. Bulamadınız mı, o zaman bırakın filmler içinizi ısıtsın! (Bknz. romantik tarz) Haftanın filmleri aksiyon yıldızlarını bir araya getiren Cehennem Melekleri (Chuck Norris ilen Van Damme’ı niye oynatmıyorsunuz bakiim!); sulu zırtlak komedi Büyükler ve çocuğunu sevindir kontenjanından Kediler ve Köpekler: Kitty Galore’un İntikamı.

Devamını oku »

Yayın hayatına Antalya’da devam eden sinema dergisi Modern Zamanlar‘ın Yaz 2010 sayısı çıktı. Yayın hayatında üçüncü yılını deviren dergi bu sayısında “Biyografik Sinema”yı dosya konusu olarak masaya yatırmış. Özellikle son dönemde gündeme gelen Atatürk filmlerini merkezine alan dergi, bir yandan sinema tarihindeki biyografik yapımların izini sürerken, diğer yandan da bu filmlerin ve kabaca Atatürk temalı filmler olarak tarif edilebilecek yapımların karşılığını bulmaya çabalıyor.

Devamını oku »

Alison Bechdel’in Cenaze Evi Şenlik Evi: Bir Aile Trajikomedisi (Fun Home: A Family Tragicomic) adlı kitabını okuyorum. Yazarın çocukluğunu ve çoklukla da babasını anlattığı bu otobiyografik çizgi roman pek çok ülkede yayınlandığı gibi, Time tarafından 2006’nın en iyi kitaplarından biri seçilmiş, The Guardian tarafından Mutlaka Okunması Gereken 1000 Roman listesine alınmış, Eisner Ödülleri’ne 2 dalda aday olmuş ve çeşitli edebiyat ödülleriyle taçlandırılmıştı.

Devamını oku »

Söz konusu genç bir rock şarkıcısının intiharı olunca, başta Yavuz Çetin olmak üzere, Kurt Cobain, Jimi Hendrix, Janis Joplin ve Jim Morrison’ın da içinde bulunduğu uzunca bir liste çıkarmak mümkün. Bu kişilerin hepsi de David Bowie’nin All The Young Dudes şarkısında öğütlediği şekilde ya da Elvis Presley usulü “hızlı yaşayıp genç ölmeyi” yeğlediler. Control de tüm bu meslektaşlarına benzer bir hayat sürüp 23 yaşında ihtihar eden, Joy Division adlı punk-rock grubunun solisti/şarkı yazarı Ian Curtis’in hayat hikâyesi özetle. Film, Ian Curtis’in eşi Deborah Curtis tarafından yazılan Touching From A Distance adlı kitaptan sinemaya uyarlanmış. Yönetmen Anton Corbijn’in –öğrendiğimize göre daha önce birçok rock grubuyla çalışmış bir fotoğrafçı imiş!- ilk uzun metraj denemesi olan Control, Ian Curtis’in ilk gençlik yıllarından itibaren hikâyesini anlatmaya koyuluyor.

Devamını oku »

Hemen hemen bütün tecavüz olaylarında, bir empati canavarı çıkar ortaya ve şunu söyler: “Peki kadının hiç mi suçu yok?”. Son yıllara kadar hukukumuzda da mevcuttu bu anlayış, “tahrik” unsuru hesaba katılarak, tecavüz mahkumunun cezasında indirime gidilirdi. Belki hukuktan silindi (umarım), ama toplumsal hayatta hala karşımıza çıkar bu düşünüş biçimi. Tecavüz olmasa bile, taciz, laf atma, rahatsız etme, dikizleme müstehaktır, biraz dekolte giyinen kadına. Hoş, çoğu zaman dekolte giymesine bile gerek yoktur, erkeğin sokakta ona rastgelmesi bile (kadının sokakta tek başına ne işi var) yeterli taciz için. Kısaca, yanında bir erkek olmadan dolaşan kadına, hele de biraz bakımlıysa, makyaj yapmış, modern giyinmişse “fahişe” gözüyle bakılır.

Devamını oku »