Müzik yazarı Tolga Akyıldız‘a 2010′da en beğendiği 10 şarkıyı sorduk, kırmadı bizi söyledi, üstüne de %10 zam koydu. Malum yılbaşı, zam zamanı.  Zam oranı konusunda medya patronlarının Akyıldız’ı örnek alması ve gazete, dergi, internet, TV mecralarında o her şeyimizi uydurmaya çalıştığımız AB standartlarının epey altına tekabül eden koşullarda (maddi ve manevi) çalışan arkadaşlarımızı mutlu etmeleri  büyük dileğimiz. Egosu verdiği emekten büyük kimi yöneticileri, kimi torpilli bebeleri ve hobi olarak gazeteciliği seçen sosyetik hanımkızlarımızı es geçebilirler.
Devamını oku »

Geçen hafta vizyona 9 film girmesine rağmen tatmin olmamıştık. Oysa bu haftanın üç filminden her biri kendi alanında seyir keyfi vermeyi başarıyor. Tamam, birer şaheser değiller, ama özellikle Türk filmlerinden oluşan kötü filmler kuşağından sonra izleyiciye ferahlık vermeyi başarıyor. Haftanın filmi olarak Hırsızlar Şehri‘ni seçmemizin sebebi Amerikanya’da kopan yaygaraya kendimizi kaptırmamızdan dolayı değil, yaşadığımız dünyaya en çok temas eden film olmasından.

Devamını oku »

TV ve yapım şirketlerinin ekonomik krizi “enfes” bir bahane olarak kullanıp çalışanları sömürmek adına yeni bir merhale kaydettikleri 90 dakikalık dizi formülü, hemen her sektör çalışanının feryat etmesine rağmen tam gaz sürüyor.

Devamını oku »

Öğrenci protestoları, uzun yıllardır görmediği kadar ilgi görüyor bugünlerde medya tarafından. Dolmabahçe’deki öğrenci protestosuna polisinin sert müdahalesi ile başlayan süreç, Burhan Kuzu’ya atılan yumurtalar, ODTÜ öğrencilerinin Tayyip Erdoğan protestoları derken, medyanın ana gündemlerinden biri oldu öğrenci protestoları. Öğrenciler ne istiyor, yumurtalı protesto doğru mudur, yapanları kim yönlendiriyor vb. sorular havalarda uçuşuyor gazete sayfalarında ve televizyon ekranlarında.

Arkapencere internet dergisinin 17 Aralık 2010 tarihli 60. sayısının editör yazısı çarpıcı bir konuyu soğukkanlıkla ve bir o kadar da sağduyuyla ele almasına rağmen haklı bir isyanı dile getiriyordu. O yazıyı sizlerle paylaşmamak kendimize ve size ihanet olurdu. Anafikir şu: Duyun ey halkım, soydular bizi!

Sinemanın en pahalı sanat olduğu çok bariz. Bugün içinde görsel efektin olmadığı, aksiyon sahnelerinin bulunmadığı, en büyük lüksünün gerçek mekanlarda çekim yapmak olduğu eli yüzü düzgün bir aşk filmine bile 1,5 – 2 milyon TL’yi bulan bir bütçe çıkarmak mümkün. Kendi kendini döndürmek konusunda sıkıntı çeken film endüstrilerinde devlet desteği bizim ülkemizdeki kadar sık dile getirilmese de belli bir düzeyde hep vardır.

Devamını oku »

Superman‘in ilk sayısının 1938′de yayımlandığını düşünürsek süper kahramanlar 70 küsür yıldır aramızdalar. Çizgi roman sayfalarında yaşayan bu ekol, sinema sayesinde daha büyük kitlelere ulaşarak popüler kültürünün başat bir öğesi haline geldi. Sinemadan daha önce süper kahramanlara kucak açmış TV sektörü de bu trendden payını alıyor tabii. İngiliz E4 kanalının Kasım 2009′da yayımlamaya başladığı Misfits dizisi bunun son örneği.

Devamını oku »

Akın (İsmail Hacıoğlu), şehr-i İstanbul’un yoksul mahallelerinden birinde, düşman gibi gördüğü ‘yobaz’ babası (Turgay Tanülkü) ve belli ki bu kocadan çokça çekmiş annesiyle aynı evi paylaşan, yirmili yaşlarını sürmekte olan bir deli oğlandır.. Hem, yüzüne karşı baba bile diyemediği ‘sevgisizlik’ sembolü babasından kaynaklanan, hem de genel olarak çevresini kuşatan -her anlamda- yokluk ve yoksunluktan dolayı coşan öfkesiyle sürekli isyanları oynayan Akın, hastanede yatan annesinin ölüm haberiyle birlikte, benliğini bir cendere gibi sıkan bu ‘boş’ ve de anlamsız yaşantısından kurtulabilmenin çarelerini düşünmeye başlar..

Takstar Galaktika‘da öyle bir yazı çıktı ki karşıma eski tarihli felan (17 Kasım) demedim aparttım. Dostumuz Tolga Akyıldız’ın blogu olduğu için de elimi korkak alıştırmaya gerek yok. Okan Bayülgen hakkında bir şey söylemeye cesaret edebilenlerin sayısı fazla değil bu ülkede. Dün akşam (18 Aralık) ufak bir takılma yüzünden “sen misin bana laf sokan”  moduna girip konuğuna (Pınar Aydın) programı dar etmesi, bunu da “kasa her zaman kazanır canım” pişkinliğinde yapıp diğer konuklarını da kendinden tarafa çekmesi Bayülgen’in “kompleks” yapısını bir kez daha su yüzüne çıkarmışken hazır, iyi gider dedim…

Devamını oku »

7 Temmuz Çarşamba – Özgürlük Parkı

“Lisede numaram 499’du.”

Salih Keskin beyaz pamuklu elbise, beyaz çorap ve beyaz ayakkabılar giymiş kumral kıza bezgince baktı. On üç, ondört yaşında falan olmalıydı. Onlardan biriydi yine. Neyse ki, bugün 7 Temmuzdu. Yarın bütün bunlar mazide kalacaktı inşallah.

Devamını oku »

A Place To Bury Strangers 2003 yılında New York’ta kurulmuş bir noise rock grubu. Grup 2007′de kendiyle aynı ismi taşıyan debut albümünün ardından Ekim 2009′da Exploding Head‘i piyasaya sürmüş. Gitar, bas ve davul üçlüsünden oluşan APTBS oldukça gürültülü müziği, zor anlaşılan hatta pek duyulmayan vokalleri ve seyirciyi yoran sahne performanslarıyla dikkat çeken bir grup. Aynı zamanda New York’un en gürültülü grubu olmak gibi bir ünvana sahipler.

Devamını oku »