Bu hafta topu topu iki film vizyona giriyor, ama ikisi de yeterince tatmin edici olmaktan uzak. Ancak problem değil; kah prodüksiyonu ile kah oyuncu parıltısı ile kendini satmayı başaran filmler söz konusu. Ticari sinema açısından alan razı, satan razı diyebiliriz. Bize de sadece “İyi seyirler,” demek kalıyor…

Devamını oku »

İsmini ekranda görür görmez işkillendirmesi gereken akıllar üstü bir yönetmene ait bir mahlas: Tim Ashby. Parmak uçlarınızda başka sitelere gitmek için bir karıncalanma olduysa, işte doğru an bu andır ey sevdiğim okuyucu! Zira işte geliyor bir başka ‘korkunç’ Godfrey Ho filmi.

Devamını oku »

Memleketin en taze kültürel organizasyonlarından olan 1. Malatya Uluslararası Film Festivali 26 Kasım 02 Aralık tarihlerinde yapıldı. Malatya’lılar ve festivale katılan davetliler bu “ilk” organizasyonun başarısını birlikte kutladılar. Komedi filmleri temasına yönelen festival bu sayede diğer film festivallerine nazaran daha farklı bir seçki sundu. Festivali başından sonuna ilgiyle takip eden Öteki Sinema editörü Murat Tolga Şen de sinema blogculuğunda daha önce yapılmamış olanı yaparak bir festival fotoromanı hazırlamış ve sitede okurlarıyla paylaşmış… Okuması gerçekten keyifli bu 12 sayfalık fotoromana şu linkten ulaşabilirsiniz...

Suat Yalaz‘ın,  Türkiye’nin yetiştirdiği en büyük çizerlerden biri olması dışında da önemli bir özelliği var.  8 filmi olan bir yönetmen o. Ve daha da önemlisi o  sekiz filmden yedisi Karaoğlan filmi. Kendi yarattığı karakteri beyazperdeye taşıyan Suat Yalaz’ın bir başka çizgi romanı Son Osmanlı: Yandım Ali de yakın zamanda beyazperdeye malzeme olmuştu hatırlarsanız.  Suat Yalaz’la sohbet ederken çizgi romanların, siyah beyaz filmlerin hüküm sürdüğü bir geçmişe yolculuk yaptık.

Devamını oku »

27 Mayıs 1960 Cuma sabahını nasıl unuturum.. Aga marka radyonun karşısına geçerek, Albay Alparslan Türkeş‘in tok ve boğuk sesinden -bilmem kaçıncı defa- ihtilal bildirisini dinlerken; kafamda da birkaç gün önce verdiğim -yakın geleceğe yönelik- bir kararı değiştirmekle meşguldüm..

Devamını oku »

2007 yılında Alternatif Sinema Kültürü sloganıyla yayına başlayan; Yeşilçam kültürüne yönelik araştırmalarının sayısı arttıkça önem kazanan ve Ters Ninja olarak bizim de özel bir muhabbet beslediğimiz blogların başında gelen  sinematik.blogspot.com yenilenmiş arayüzüyle yayınına devam ediyor. Zaman içerisinde yazılı, işitsel ve görsel bilgiler veren blog, gerek Türkiye’den gerekse dünyadan güzel geri dönüşümler alınca eski yazıları yeniden düzenleyerek yayına verdi.

DİKKAT! Bu yazı spoiler (sürprizbozan) içermektedir. Filmi henüz seyretmediyseniz, bu yazıyı daha sonra okumak isteyebilirsiniz!

Yavuz Turgul Türk sinemasının yaşayan ve halihazırda film yapan en iyi hikaye anlatıcısı kanımca. Onunla ancak Fatih Akın ve Ferzan Özpetek aşık atabilir ki, onların da ne kadar Türk sinemacısı olduğu tartışılır. Çağan Irmak da o mertebeye adım adım yaklaşıyor neyse ki. Heyhat, Av Mevsimi’nin ana karakteri Ferman amirin tavsiyesine uyup “bakış açınızı değiştirip farklı bir aralıktan bakarsanız” hikaye anlatma ustası Turgul’un 1996′dan beri hikaye yaratıcısı olarak aynı randımanı vermediğini görebilirsiniz. Oysa 1996 Turgul’un kariyerinin yeni bir evresini müjdeleyen, Türk sinemasının da gerileme döneminin bittiğini ilan eden Eşkıya filminin çıktığı yıldır. Eşkıya’dan sonra da her filmi Türk sinemasına ve gişeye damgasını vurmuş bir yönetmen için bu saptamayı yapmak acaba haddimizi aşmak mıdır? Karar sizin…

Devamını oku »

Neşe Apartmanı’nın kapısının önünde duran iki karaltı bir kahve telvesindeki bedbelirti gibiydi. Bir röntgen filmindeki beyin uru izleri dense bile yeriydi.

Devamını oku »

Komedi filmlerinin muzip yüzü Leslie Nielsen, 28 Kasım günü Florida’da hayata gözlerini yumdu. İlkin televizyon programlarıyla ünlenen komedyen sinema kariyerine, günümüzde kült sayılan Yasak Gezegen (Forbidden Planet, 1956) ve Poseidon Macerası (The Poseidon Adventure, 1972) gibi gayet ciddi yapımlarla başlamıştı aslında.

Devamını oku »

Bayram tatili sonrası hız kesen vizyonda bu hafta sadece üç film var. Nicelik değil nitelik önemli diyenler için de vasat bir hafta sonuyla karşı karşıyayız. Yaşayan en önemli yönetmenlerimizden Yavuz Turgul bile bu durumu değiştiremiyor. Art-house tabir edilen sanat sinemasında elde edilen başarılar git gide artarken popüler Türk sinemasının (özellikle senaryo anlamında) belli bir vasatı bile yakalayamıyor oluşu üzerinde daha ciddi düşünmemiz gerekiyor. Eleştirmenlerin yerden yere vurduğu ya da vasat diyerek geçiştirdiği kimi filmler seyircinin takdirini toplayabilir, ama her iki kesimin yüz çevirdiği film sayısı da bir hayli fazla. Bu durum Türk filmi denince seyircinin burun kıvırdığı dönemlere geri dönme tehlikesini arttırıyor. Eğer bu nitelik sorununu aşarsak sinemanın sanatsal, toplumsal ve bireysel anlamı üzerine tartışmaya, hayatın içindeki yerini belirginleştirmeye başlayabiliriz.

Devamını oku »