Serdar Kökçeoğlu’nun Resimaltları: Ex-şişman ile X-şişmanın maceraları yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Can Yalcinkaya

Can Yalcinkaya — Fri, 19 Feb 2010 07:11:35 +0000

Engin de Ankara havasini ziyadesiyle solumus oldugundan olsa gerek, o zaman ;)

Yazar: serdar

serdar — Wed, 17 Feb 2010 19:30:09 +0000

İzmirli olanlar ne dediğimi anlıyor, orası Ankara gibi değil. Bir Geceyarısı Sineması, bir Serüven İzmir'den çıkmaz mesela. Genelde işin hafif, keyifli ve pop yanını temsil eder İzmir üretimleri :)

İzmirde görsel yapacak mekan az, vj'leri tatmin eden bir gece hayatı da yok, bu durumları pek kafaya takmamışlar. Helal olsun.

Yazar: Can Yalcinkaya

Can Yalcinkaya — Wed, 17 Feb 2010 02:53:47 +0000

Ozlemisim Engin'i be :) Kendisiyle bir donem bol bol film izleyip, cilginca geyik yapmisligimiz vardir.

Serdar, bu arada "Bu adamlar İzmir’li ama canlı görsel yapma işini bilimsel bir titizlikle ciddiye alıyorlar." cümlesi bitirdi :D. Dostum İzmirli demissin ama bu adamlar canli gorsel isini ciddiye aliyor!

Yazar: Ahmet

Ahmet — Wed, 17 Feb 2010 00:20:55 +0000

yiyen insan mutlu insan.

Yazar: melike

melike — Tue, 16 Feb 2010 11:09:19 +0000

@Serdar, İstanbul’da değilim. Hatta oldukça uzak bir yerdeyim. Ben diyim gökyüzünde, siz bilin yeryüzünde. Aslında arafta bir yerdeyim. Şu insanlığın durumu iyileşir diye kah neşeyle, kah efkarla bekleyen biriyim. Epi topu iki vazgeçemediğim alışkanlığım var. Biri yemek, diğeri tersninja. Şimdi burada konu tersninja değil. Yemek. Yemek konusunda başım düşünemiyeceğiniz kadar belada. İler-tutar yanı yok. Sanki midemde yani tam şuramda kirli sakallı bir eşkıya gezinmekte. İnanın rejim yapmaya niyet ettikçe, onunla aramızda kıyasıya bir mücadele başlıyor. Nerden baksanız ahmakça ama genelde o galip geliyor. Misal dün sizin yazınızı okuyunca canım ciğer ve künefe istedi. Kilo verme niyetinde diyetteydim aslında. O kirli sakallı eşkıya gene beni yendi. Bilin bakalım nereye gittim? Lokantaya. “Bolca soğanlı Arnavut ciğeri usta!” diye seslendim. Afiyetle yedim. Künefe yoktu. Üstüne kaymaklı ekmek kadayıfı yedim. Oh ya! Keyifle lokantadan çıktım. Tam kapıdan çıktım ki fizik inceliği olup, kimya inceliğinden nasibini almamış bir arkadaşıma rastladım. Lokantadan çıktığımı görünce şöyle bir bana baktı. Resmen gözleriyle bedenimin ayaküstü tomografisini çekti. Biliyor musunuz daha merhabanın arkasından söylediği ilk söz neydi ?

“Günün bu saatinde.. Lokantadan çıkıyorsun ha… Kilo mu almışsın şekerim sen? Gamzen yok olmuş tombişlikten.”

Bu çok ayıp ve kaba davranış karşında ne yapmamı beklersiniz. Sadece tebessüm ettim. Dün karar verdim. Kilo terörü ile mücade edeceğim. En büyük silahım da tebessümüm. Çünkü sözlerine aldırmayıp mutlu mutlu tebessüm ettiğimi görünce arkadaşım yıkıldı… Evet… Resmen yıkıldığını hissettim. Oh ya! Çanakkale geçilmemişti işte! İlk mücadelem zaferle sonuçlandı. Artık böyle. Biline.

Yazar: serdar

serdar — Mon, 15 Feb 2010 21:33:51 +0000

Melike, eğer İstanbul'daysan (veya bir gün uğramayı düşünüyorsan) Tünel'de bulunan "Canım Ciğerim"i tavsiye ederim. Künefeyi de yan dükkandan getiriyorlar.

Masis, canlı görsel yapma, video çekimleri vs… Kuyruğu terleten her şey işte :)

Yazar: Masis Üşenmez

Masis Üşenmez — Mon, 15 Feb 2010 15:17:27 +0000

Saha işlerini açalım Serdar Bey sanki inşaatta çalışıyorsunuz:)

Yazar: melike

melike — Mon, 15 Feb 2010 12:55:46 +0000

Siz kilo terörü diye bir şey duymuş muydunuz? Ben bu terörün ta göbeğinde yaşıyorum. Erkekler için de dert gibi görünse de esas kadınlar daha muzdarip bu işde.

Niye başkalarının kilolarıyla uğraşıyoruz bu kadar? Karşımızdakini daha görür görmez bir önceki kilo vaziyetlerini mukayese ederken buluyoruz kendimizi?

Resmen kilo bakısı yaratıyoruz ya! Keşke şu dünyada herkes kilolu olsa:) Oh ya! İnanın insanlar 100 kilo alsa ya da verse bile artık hiç derdim değil. Kimseye kilosu hakkında iyi ya da kötü laf etmemeye yeminliyim. Bitirmeli artık şu kilo terörünü.. Bitirmeli.. Hemen hem de.. Kesin! Şimdi yukardaki yazıyı okuyunca canım ciğer ve üstüne künefe istedi. Nerde yiyebilirim? Düşünmeliyim.