Neşeli Hayat’ı seyrettikten sonra, gülmekten kahve içemiyorum.. Tam kahve fincanını dudağıma götürüyorum ki.. Birden Neşeli Hayat’taki kayınpeder (Cezmi Baskın) gözümde canlanıyor.. Dürbün gibi gözlüğü.. Gözlük saplarından lastikle arkadan bağlanmış belli.. Kız babası ya.. Nasıl gerim gerim geriliyor.. Kahveyi içişi.. Bittikten sonra ters çevirip fal kapatışı.. Dünya meseleleri ile ilgiliyor olsa gerek, gene ağa havalarında “şimdi ajansı dinleyecem” deyişi.. Aklıma geldikçe beni çok güldürüyor.. Hala filmin etkisindeyim.. Rıza’nın o hüzünlü bakışları hiç aklımdan gitmiyor..

Ama en güzeli Yılmaz Erdoğan’ın bir söyleşisinde Ömer Hayyam’dan alıntıladığı gibi: “Yarım somunun var mı? Bir de küçücük evin.. Kimsenin kulu kölesi değil misin? En Neşeli Hayat senin!”Bu kriz ortamında bunu düşünmek bile insanı keyiflendiriyor.