Altın Portakal Festivali’nde bugün izlediğim iki filmden intihal kokuları yükseliyordu.
Raşit Çelikezer‘in yönettiği Gökten 3 Elma Düştü‘nün iki ana hikayesinden biri dedesine ziyaret eden Ali ile ilgilidir. İkisi de biriirlerini daha önce hiç görmemişlerdir. Daha sonra Ali’nin aslında gerçek torunun yerine geçtiği anlaşılır.
Christopher Zalla‘nın 2007 tarihli Babamız (Padre Nuestro) filmi ise New York’taki hiç tanımadığı babasının yanına giderken babasının adresini yolda tanıştığı başka çocuğa kaptırır. Çocuk bu adresle sanki oğluymuş gibi adamın yanına yerleşir.
İki film arasında bazı sahnelerde de aşırı benzerlikler var.
Çelikezer’in filmin sonundaki “çatı buluşması” da Nick Hornby‘nin Düşerken adlı kitabını akla getiriyor. Ama bo daha makul ölçülerde bir esinlenme.
Aydın Bulut imzalı Başka Semtin Çocukları’nın da Güney Kore filmi Vahşet Şehri’nin (City of Violence) temel olay örgüsünü neredeyse aynen kullanıp ülke şartlarına adapte ettiği gözleniyor.
