Jon Lucas – Scott Moore ikilisinin bildiği bir şey varsa o da kontrollü bir karmaşa yaratmak. Etrafına yerleştirdiği tiplerle hayatını zaten patlama noktasında yaşayan sıradan bir karakteri son bir hamleyle duvarlarını yıkmaya zorlayan ve bu etkinin yarattığı değişimlerden hikayeler yakalan ikilinin son filmi “Bad Moms” (Eyvah Annem Dağıttı) da aynı formülün farklı bir uyarlaması.
Bir eşin, bir annenin, bir iş kadının sorumlulukları altında ezilen Amy karakterini canlandırıyor Mila Kunis. Çocuklarını iyi yetiştirmek, toplumun istediği anne olabilmek için çabalayıp duruyor. Fakat ideal olmayan dünyada ideal olmaya çalışan her insanın yaşadığı sorunları yaşıyor, kabul etmekten kaçındığı hayal kırıklıkları yaşıyor. Her yere koşturmaya çalışırken, her yere ucu ucuna yetişirken kendine verilen o son göreve dayanamıyor ve sonunda patlayıveriyor. Bu nokta da milenyum öncesine, kendi çocukluğuna dönüp kendince mükemmel anneyi, mükemmel annenin tanımını sorguluyor.
“Bad Moms” kağıt üzerinde oldukça sıradan bir film. Konusu da karakterleri de mesajları da gündelik komedilerin klişelerinden. Fakat kağıt üzerindeki duruşuyla perdedeki görünümü arasında büyük fark söz konusu. Bayağı duran espriler filmin iyi oluşturulmuş atmosferinde parlıyor, gereksiz parti sahneleri güzel müzikler ve yoğun slow-motion eşliğinde eğlenceli bir hal alıyor. 101 dakika gibi sıradan bir komedi için uzun denilebilecek süresi uzatılmış gibi gelmiyor. Alışılageldik, formülleştirilmiş örneklerinin aksine gülme garantisi vermesinin yanı sıra tekrar izlenebilirliğiyle de ayrı bir yerde duruyor. Son iki ayın en eğlenceli ve en iyi komedisi diyebiliriz.
