Kevin Hart, öyle ya da böyle Amerika’nın sevilen isimleri arasında yer alan bir komedyen. Stand-up’larla başlayan kariyerinde kendine beyazların arasında bir yer bulmayı başaran mizah anlayışı ve sempatikliğiyle de erken sayılabilecek bir yaşta (şu an 36 yaşında) şöhreti yakalamış olan Hart, alışıldık Amerikan esprilerini bugünün gerçekleri üzerinden yorumluyor olmasıyla da herkesçe sevilen bir isim.
“Central Intelligence” (Merkezi İstihbarat) Kevin Hart’a Dwayne Johnson’ın eşlik ettiği bir ajan filmi. Lisenin havalı, başarılı ve önü açık genci Calvin (Hart) ile lise hayatı hiç de kolay geçmemiş olan, adını dahi değiştiren Bob’ın (Johnson) 20 yıl sonra yeniden karşılaşmasıyla başlıyor macera. Başkan, vali ya da yine üst düzeyde başka bir konumda olması beklenen Calvin’i mutsuz bir muhasebeci olarak görüyor seyirci. Lisedeki sevgilisiyle evlenmiş ancak kendinden bekleneni verememiş olan ve bu baskı altında ezilen bir adam. Ofisinde oturup yine neyi başaramadığını düşünürken Facebook’tan gelen arkadaşlık teklifiyle şaşkına döner, yıllar önce herkes gülerken yardım etmeyi tercih ettiği lisedeki o çocuktan aldığı buluşma teklifini kabul eder. Geçmişten gelen ve kendisine duyduğu minnettarlığı dillerin o çocuk sayesinde kendini yeniden kendi gibi, Golden Jet gibi hisseder. Ancak Bob’un Calvin’e ulaşmasının asıl sebebi bir teşekkürden çok daha fazlasıdır.
“Central Intelligence” adındaki ajan vurgusuna karşın sıradan bir CIA, FBI ya da NSA hikayesi olmayarak şaşırttı beni itiraf etmek gerekirse. Zira garanti bir senaryo yerine hafif derinlik sahibi olması, karakterler arası ilişkisiyle de bir ajan filmlerinde beklenmeyecek yerlerden esprileri yakalamasıyla da eğlenceli. Oyuncu kadrosu, mesajları ve atmosferiyle her ne kadar öngörülebilir de olsa kimi yerde acaba dedirten hikayesiyle sürükleyici. Her ne kadar Hart (her zamanki gibi) aklı başında, Johnson ise güçlü kuvvetli ama saf bir görüntü çizse de özellikle bazı sahnelerdeki uyumlarıyla bu klişeyi kimi yerde kırmayı başarıyor ikili. Kahkaha tufanı değilse de güldürmeyi başaran iyi bir iş. Hart’ın bir NBA fanatiği olduğunu ve NBA’ye dair 8 – 9 küçük (ve başarılı) gönderme olduğunu da ayrıca belirtmek isterim.
