Mühendislik iyi, hikayecilik sallanmakta: El Yazısı

Ali Vatansever’in senarist-yönetmenliğini yaptığı ve 45. Uluslararası Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde Senaryo Geliştirme Ödülü alan El Yazısı’nın hikayesi cennetten bir parçaymış izlenimi veren bir kasabada geçiyor. Göynük’ün doğal ve mimari güzelliği filmin görselliğini de etkiliyor ve bu etki görüntü yönetmeni Ali Olcay Gözkaya’nın marifetleriyle birleşince ortaya sinematografik açıdan iyi kotarılmış bir film çıkıyor.

 Ege Görgün (Landlord)


El Yazıs
ı’nın övgüyü hak eden diğer unsurları ise önce, filmi olmasa da en azından anları gerçek kılan oyunculukları, sonra da müzikleri. Peki bu kadar iyi donanımlı olmasına rağmen bir neden hayalkırıklığına uğratır insanı? Bunun çeşitli nedenleri olabilir. Hikaye iyi olmayabilir mesela, ya da o hikaye iyi anlatılmamış olabilir. El Yazısı söz konusu olduğunda bunlardan hangisi geçerli peki? Yoksa her ikisi de mi?

El Yazısının esas problemi sanırım finale odaklı bir hikayeler silsilesi anlatması. Filmde birbiriyle bir şekilde bağlantılı ama asıl “gizli ortak noktanın” finalde ortaya çıkacağı dört hikaye anlatılıyor. Ancak hikayelerin hiçbiri sizi finale sürükleyecek bir debiye sahip değil. Bu hikayelerin içeriği kadar, anlatım şekliyle de ilgili. Zor kurgunun üstesinden gelmek için öylesine bir mühendislik eforu gerekmiş ki, hikayelerin ayrıntıları üstüne düşünülememiş sanki. Zorlayarak oluşturulmuş arzu edilen sahneler. Sırt çantasıyla Türkiye’ye gelen genç bir Fransız kadının tek kelime İngilizce konuşmaması, ya da küçük bir kızın 5-6 çocuğun arkasından sinsice yaklaşıp çaktırmadan bir tanesinin cebine bir şey koyması gibi zorlama sahneler hikayelerin ikna ediciliğine oldukça zarar veriyor. Bu da yaşananların duygusunun size geçmesine, karakterlerle empati kurmanıza mani oluyor.

Filmin devre arasına girildiğinde bile üstünüzde hala “yahu, bu film ne zaman başlayacak” hissiyatı olduğunu fark ediyorsunuz. Bu hissiyat filmin sonlarına kadar da devam ediyor üstelik.

Özetlersek, El Yazısı zekice bir fikrin etrafında şekillenmiş, teknik anlamda iyi kotarılmış, iyi oynanmış ancak hikaye ve hikayecilik bazında güdük kalmış bir film. Beş üzerinden konuşacak olursak filmin eleştiri notu finaldeki kurgu-mühendislik hatrına 2.5.

El Yazısı

[xrr rating=2.5/5]

Yönetmen: Ali Vatansever

Senaryo: Ali Vatansever

Oyuncular: Cansu Dere, Sarp Akkaya, Baran Akbulut

Yapım: 2011 / Türkiye

 

Bu filme puan verin
Bu yazıya puan verin