Alex & Benjamin Brewer kardeşlerin “The Trust”ı (Vurgun) dokuz milyon dolarlık bütçesine rağmen Nicholas Cage ve Elijah Wood’u bir araya getiren, eldeki kısıtlı imkanlara rağmen öne çıkmayı başaran bir yapım. Amerikan polisinin ve bir kurum olarak polis teşkilatının açıklarını, eksiklerini ortaya koyan bugünkü işleyişini eleştiren film Jim (Cage) ve David’in (Wood) uyuşturucu çetesi takibiyle başlayıp ve bir soygunla biten macerasını anlatıyor.
Cage’in hayat verdiği Jim Stone karakteri bir komiser yardımcısı (sergeant). Birçok filmde görmeye alışık olduğumuz tiplerden biri; çirkin bıyığı, ağzında sakızı, kendinden emin tavırları… Kendi gibi bir polis olan babasıyla yaşayan ve onun küçük gölgesinde sıkışıp kalmış biri olarak Jim’in en büyük arzusu gerçek bir dedektif gibi gizemli bir olayı çözüp babasının gözüne girmek. Bu nedenle de en ince ayrıtının dahi araştırılması gerektiği, filmlerdeki gibi her kanıtın adli tıpa gönderilip incelenmesine kanaatinde. David Waters ise eşinin gidişiyle depresyona giren ve hayatını tek gecelik ilişkiler, ot ve nefret ettiği işi üzerine kurmak zorunda kalan genç bir polis. Bu ikiliyi bir araya getiren ise ikisine de memnun olmadıkları hayatlarından kurtulma şansı sunan bir fırsat.
Brewer kardeşler filmi gündelik bir havaya sokma amacıyla çıkıyor yola. Bu uğurda da karakterlere dair bilgileri direkt vermek yerine sembollerden yararlanıyor. Örneğin karakterlerin isimlerini bile hikayenin akışı içine sığdırmayı başarıyor. Brewerların ilk uzun metraj deneyimi olduğu ve daha öncesinde de sektörde fazla etkinlik göstermediği düşünüldüğünde bu sembolleri izleyiciyi rahatsız etmeden yerleştirmiş olmaları oldukça önemli. Yine bu iki iyi polisin kötü polise dönüşümü de dikkate değer. Zira detaylardaki birkaç eksiğe rağmen film adına büyük öneme sahip bu değişimi nedenlemekte sıkıntı yaşasa bile iyi kurguluyor.
Filmin ilk kısmı yani soygun düşüncesinin ortaya çıkışına kadarki süreçte iki karaktere de aynı düzeyde yaklaşan Brewerlar, ikinci yarıdan itibaren Wood’un karakteri David’e odaklanarak kendi ekseninden biraz kayıyor. İkili arasındaki anlaşmazlığı hedefe kilitlenmiş Jim’den değil duygusal bir karmaşa halinde olan David üzerinden kurgulayarak kolaya kaçıyor. Filmin kaderini derinden etkilemesine rağmen kadın ile David arasındaki bağı açıklamaktan kaçınmasına rağmen yine de anlaşılır bir şekilde ilerliyor.
“The Trust” düşük bütçeli bir yapım için görsel anlamda gayet zengin, oyunculuk olarak da şaşırtıcı bir seviyede. Gözlerden düşen Cage’in aynı “The Nice Guys”daki Russell Crowe gibi yeniden doğduğunu söylemek bile mümkün. Yüksek bütçeli filmlerde aldığı ücretlerle kıyaslandığında ise performansı şaşılacak derecede iyi. “My Name Is Earl”ün Randy’si Ethan Suplee’nin renk kattığı film rezalet altyazısına rağmen (böylesi özensiz bir çevirinin bahanesi olamaz) en iyi ilk filmlerden biri. Amerikan polisine ve polis teşkilatına dair eleştirileri ise hikayenin gerçekçi atmosferi içinde çok daha çarpıcı bir hal alıyor.
