“Now You See Me” (Sihirbazlar Çetesi) ikinci filmiyle yeniden vizyonda. Dört illüzyonistin gizemli bir isim tarafından bir araya getirilmesi ve Four Horsemen yani Dört Atlı adıyla alışılmadık gösteriler yapmaya başlamalarını anlatan ilk filmin sonunda dörtlüyü bir araya getiren ismin Dylan Rhodes (Mark Ruffalo) olduğunu nedeniyle birlikte öğrenmiştik. Zira babasının ölümünden sorumlu tuttuğu Thaddeus Bradley’i (Morgan Freeman) 30 yıl boyunca incelikle kurguladığı bir planla parmaklıkların arasına göndermişti.
“Now You See Me 2” (Sihirbazlar Çetesi 2) bir yıllık süreci atlayıp kaldığı yerden devam ediyor. Bu süreçte dörtlüyü terk eden Henley yerine yeni bir isim, Lula (Lizzy Caplan) geçiyor. Bir yıl boyunca gölgelerde saklanan ekip, Lula’nın katılmasıyla birlikte yeniden harekete geçiyor. Yeni geliştirdikleri telefonlarla kullanıcılarının kişisel bilgilerini karaborsaya satma planları yapan Octa şirketini ifşa etmeye karar veren ekip, bilmedikleri bir gücün müdahalesiyle şovunu yarım bırakmak zorunda kalır, öldüğü sanılan Jack ifşa olur ve Dylan Rhodes’un kimliği açığa çıkar. Afallayan beşli kendilerini ummadıkları bir maceranın içinde bulduklarında ise bu beladan kurtulmanın tek yolu olarak zeka ve yeteneklerine başvurmaktan başka çare göremez.
Oyunculuklarıyla ya da senaryosuyla olmasa bile hem efektleri hem de illüzyonlarıyla izleyicinin gözünü boyamayı, sürprizleriyle de Olağan Şüpheliler-vari (Usual Suspects) havaya girerek bir süre gündemde kalmıştı ilk film. İkinci film ise senaryoyu olaylar zinciriyle bir kaosa, sonunda da beklenmeyen (en azından izleyicinin öngöremeyeceğini zannettikler) sürprizlere sürükleyerek bir illüzyon yaratmaya çalışıyor. Bir CSI, bir Leverage bölümünü anımsatan hikayesiyle de filmin önemli bir elemanı olan illüzyon/sihir yerini con’lara (aldatmaca, hile hurda) bırakıyor. Oraya buraya atılan kartlar ve sihir dükkanları dışında magic kelimesinden hiçbir iz taşımayan film yine de bulamacıyla göz boyamayı ve kendini izletmeyi beceriyor. Kadroya Daniel Radcliffe’in de katılması ve Jesse Eisenberg’in heyecanını hatırlatan karakteri senaryoyu çok daha büyük bir karmaşaya sürüklemek adına etkili oluyor.
Birbirini takip eden birçok farklı durum ve olayla izleyiciyi bilgilerle adeta topa tutan ve onu sersemleterek bir anlamda da hipnotize eden film, kendini izletmeyi başarsa bile bu aldatmacaya kanmayanları memnun bırakmayacaktır. Bu oyuna aldanmayı bekleyen, isteyen izleyici ise salondan “büyü”lenmiş olarak ayrılacaktır.
