Bugün ne? Bugün insanların en açgözlü olduğu gün. Çünkü bugün, sevdiğinin yanında olmasının insanlara yetmediği gün. Çünkü bugün yokluk çekenleri hiç aklımıza getirmeden gereksiz harcamalar yaptığımız gün. Bugün gazetelerin hafif meşrep köşe yazarlarının konu sıkıntısı çekmediği; ununu elemiş eleğini asmış yazarların ise, biz kendilerinden “durun, ne oluyorsunuz!” demelerini beklerken aşkla ilgili müthiş felsefi yaklaşımlarını kamuya açtıkları gün. Geçen yıl söylediklerimizi ise tekrarlamayalım, arzu edersiniz burdan okuyun! Efendim? Başlık mı? Ha, o dikkatinizi çekmek içindi!

Temmuz ortasında, beni bilgisayar başında yaşamaya alıştıran editörlük işimin son gününde yaklaşık 104 kiloydum. Sık sık tansiyonum yükseliyordu ve hareket kabiliyetim zayıftı, bir yerden bir yere taşınması kolay olmayan koca kasalı bir sistem gibiydim. Daha sonra bilgisayara daha az zaman ayırma kararım ve karşıma çıkan saha işleri nedeniyle hızla kilo vermeye başladım ve yaklaşık 6 aylık süreçte 13 kilo verdim.

(daha fazla…)

Hollanda electro hareketinin yıldızı, “Legowelt” adıyla bilinen müzisyen Danny Wolfers‘ın Strange Life adını taşıyan çok ilginç bir plak şirketi var. Şirketten çıkan albümler dünyanın farklı ülkelerinde üreten ve az bilinen sanatçıların işi olarak tanıtılsa da, aslında bizzat Wolfers’ın imzasını taşıyor. Tabii bu durum başlarda böyleydi. Sonradan Strange Life’ın çizgisi belli olunca, konsept albümlere hayran olan değişik müzisyenler de bu şirket için albüm yapmaya başladılar.

(daha fazla…)

“The New Yorker” dergisinin kapakları klasik dergi kapaklarına benzemez. İçeriğin bir özetini sunmaz, tam tersi içeriğin bir devamı gibidir. Kapağı hazırlayan ve aralarında dünyaca ünlü illüstratörlerin ve çizgi romancıların bulunduğu sanatçılar, çoğu zaman bize görsel bir hikaye sunarlar.

(daha fazla…)

Şimdi çocukluğunuza inelim. Kendi tecrübelerime dayanarak söyleyebilirim ki yetişkin olmanın en kötü taraflarından biri artık korku filmlerinden çocukluğunuzdaki kadar korkmamamız. Korkunç bir sahne öncesi gözlerimi sıkı sıkı yummayı, kafamı yastığın altına saklamayı özlüyorum bazen. İnternet meclisinden, blog mucitlerinden (ilginç içerikli, isimli her blog bir icat değil de nedir), sıkı korku filmleri seyrettiğine kefil olduğumuz dostlara sorduk:  Hayatınızda en korktuğunuz film hangisiydi? Kaç yaşında, nerede seyrettiniz bu filmi ? (Bu soru aynı zamanda sana da yöneltilmiştir ey dost ninja! Daha önce sormak için çok aradık seni cepten ama ulaşılamıyordun.)

(daha fazla…)

Yakın zamanda vizyon gören Melekler ve Kumarbazlar filminin yazar-yönetmeni Ertekin Akpınar, sinemanın, bizlerin, hepimizin  acı kaybı Ahmet Uluçay‘ın ardından yazıyor…

(daha fazla…)

Oturmuş Türkiye’de “Çizgi Roman” piyasasındaki son dönem canlanmadan bahsediyorduk. Laf dönüp dolaşıp sokak sanatına ve graffitiye, bu kulvardaki boşluğa geliyordu. Uzun uzun düşündük. Hafızalarımızı zorladık. Türkiye’de graffiti’yi anlatan, görseller sunan, örnek teşkil eden basılı bir yayın hatırlayamadık. Hızır gibi yetişti Tunç. Tunç dediğime bakmayın onu herkes “Turbo” olarak tanıyor. Tunç “Turbo” Dindaş onun tam adı artık.

(daha fazla…)

Pedro Almadovar’ın eşcinsel bir yönetmen olduğu açık bir şekilde bilinmese, Cruz’un ise gazetelerde oyuncu Javier Bardem ile birlikte olduğu yazılmasa, 60 yaşındaki Almadovar ile 35 yaşındaki Cruz arasındaki kimya için neredeyse romantik denebilir.

(daha fazla…)

İstanbul Modern Sinema’da 14 – 22 Kasım tarihlerinde yönetmen Paul Verhoeven’ın filmleri gösteriliyor. Üstüne üstlük bugün (14 Kasım Cumartesi) 14:00’teki Türk Lokumu / Turkish Delight filminin gösterimine Paul Verhoeven da katılıyor. Hal böyleyken düşündük, hazır Hollanda sakini bir yazarımız var, Hollanda’nın dünya çapındaki film insanları olan Verhoeven ve onun gözde oyuncusu Rutger Hauer hakkında kelam etme işini ona bırakalım dedik.

(daha fazla…)